Αγαπητοί φίλοι γεια σας
Χαίρομαι που είμαι μαζί σας κι εύχομαι η συζήτησή μας να είναι γόνιμη.
Λέγομαι Θανάσης Τσοπανάκης, μηχ.μηχανικός, αριστερών καταβολών και μέλος των ΦΤΔ και της Πανελλαδικής Δικτύωσης στον Πειραιά.
Θα ξεκινήσω καταθέτοντας μία πεποίθησή μου ότι:
- η αποτυχία της Αριστεράς στην χώρα μας αλλά και παγκόσμια, ιστορικά προέκυψε κυρίως από την υποτίμηση (επιεικώς) της Δημοκρατίας.
Η Αριστερά απέρριψε τον Κοινοβουλευτισμό υπέρ της Δικτατορίας του προλεταριάτου και απέστρεψε το βλέμμα από την ουσία της Δημοκρατίας.
Θεωρήθηκε δηλ ότι αυτό που χρειαζόταν ήταν η άνοδος στην εξουσία της σωστής ομάδας ανθρώπων με τις σωστές ιδέες οι οποίοι θα φρόντιζαν για το κοινό καλό με τον σωστό τρόπο.
Η γνωστή δηλ συνταγή της ανάθεσης, όπως κάναμε με τον Ανδρέα ή τον Tσίπρα ή ίσως κάποιον επόμενο.
Ο Ρούντι Ρινάλντι έγραψε σε κάποιο του κείμενο ότι το Πολιτικό υποκείμενο που πρέπει να δημιουργήσουμε θα πρέπει να δώσει απαντήσεις σε 3 βασικά θέματα:
- Εθνική Ανεξαρτησία (το βασικό θέμα της Εθνικής επιβίωσης και της Εξάρτησης).
- Το ζήτημα της Δημοκρατίας
- Την Παραγωγική Ανασυγκρότηση της χώρας (το Παραγωγικό μοντέλο/ χωρίς αυτό δεν θα καταφέρουμε και τα προηγούμενα
Η συζήτηση σήμερα αφορά το 2ο.
Τα κοινοβουλευτικά καθεστώτα είναι συνήθως Συνταγματικά (όχι πάντα), διαθέτουν δηλ. Σύνταγμα.
Το Σύνταγμα καθορίζει τις σχέσεις μεταξύ των θεσμών του Πολιτεύματος.
Στο Σύνταγμά μας αναφέρεται ο λαός ως κυρίαρχος φορέας της εξουσίας, αλλά η μόνη θεσμική του μορφή είναι αυτή του εκλογικού σώματος.
Μας δίνεται δηλ ο ρόλος να μεταβιβάζουμε την εξουσία μας στους αντιπροσώπους μας, χωρίς άλλα δικαιώματα πλην της Διαμαρτυρίας.
Το Σύνταγμα του 1975 που ισχύει και σήμερα με τις τροποποιήσεις του είναι βαθύτατα ολιγαρχικό.
Στο πρόσωπο του πρωθυπουργού υπόκεινται τόσον η εκτελεστική όσον και η νομοθετική εξουσία καθότι ελέγχει την Κυβέρνηση και την Βουλή.
Καθιερώνει τον έλεγχο της Δικαιοσύνης επιλέγοντας τους ανώτατους δικαστές από το Υπουργικό συμβούλιο, έχοντας δικαίωμα πειθαρχικού ελέγχου των δικαστών από τον Υπ.Δικαιοσύνης και ελέγχοντας τον διορισμό τους σε Νομικά πρόσωπα μετά την συνταξιοδότησή τους.
Το Σύνταγμα δεν περιέχει ουσιαστικά καμμία δυνατότητα των πολιτών να παρέμβουν στις αποφάσεις και όταν αυτό προβλέφθηκε
με τον θεσμό της λαϊκής νομοθετικής πρωτοβουλίας (η δυνατότητα, δηλαδή, να καταθέτουν 500.000 πολίτες προτάσεις νόμου στη Βουλή – όχι και τίποτε σημαντικό) στην αναθεώρηση του 2019, δεν κατατέθηκε ποτέ ο εφαρμοστικός νόμος, μένοντας κενό γράμμα.
Είδαμε την τύχη που είχαν οι 1.300.000 υπογραφές της Καρυστιανού.
Επίσης το Σύνταγμα που είναι το συμβόλαιο λαού και εξουσίας, συντάσσεται και αποφασίζεται μονομερώς από το πολιτικό σύστημα, τον ένα δηλ από τους συμβαλλομένους.
Δεν προβλέπεται κανένα δικαίωμα ως πολίτες να το εγκρίνουμε να το απορρίψουμε ή να το τροποποιήσουμε.
Το πολιτικό σύστημα ελέγχει επίσης άτυπα αλλά ουσιαστικά, όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Επίσης έχει φροντίσει με ιδιαίτερη επιμέλεια την νομική του θωράκιση απέναντι σε κάθε έλεγχο ακόμη και για τα εξόφθαλμα εγκλήματά του, δια των ασυλιών Υπουργών και Βουλευτών.
Το θεσμικό πρόβλημα είναι στο κέντρο του πολιτικού μας προβλήματος.
Το επίδικο της Πολιτικής είναι πάντα το ποιος παίρνει τις αποφάσεις.
Σ εμάς ο πρωθυπουργός αποφασίζει σε πρώτο και τελευταίο βαθμό για όλους και για όλα, ακόμα κι ενάντια στην προφανή αντίθεση της πλειοψηφίας των Ελλήνων.
Τα θεσμικά ζητήματα όταν γίνονται λαϊκά αιτήματα έχουν το μεγάλο προσόν ότι θέτουν επί τάπητος το ζήτημα της Εξουσίας.
Λαϊκό κίνημα υπήρξε με τα Μνημόνια, με το Μακεδονικό (με κάποιαν έννοια) και με τα Τέμπη.
Το κίνημα των Μνημονίων οδήγησε στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, μέσα από την λογική της ανάθεσης από την μεριά μας αλλά και του ίδιου του Συριζα και είχε την γνωστή κατάληξη.
Πρόσφατα ο Τσίπρας εν όψει του νέου του κόμματος, ξεκαθάρισε ότι δεν εννοεί καμμία αλλαγή στην ουσία του Συντάγματος.
Το κίνημα των Τεμπών έθιξε άμεσα το πρόβλημα των Θεσμών στην πατρίδα μας.
Η Καρυστιανού αλλά και οι «μέχρι τέλους» έθεσαν στην πλατεία Συντάγματος επανειλημμένα κεντρικά θεσμικά ζητήματα.
Στην ιδρυτική Διακήρυξη της Καρυστιανού μεθαύριο θα φανεί τί από αυτά εννοούσε.
Κίνημα θα υπάρξει και πάλι γιατί η επίθεση στον λαό μας (& στους λαούς του κόσμου) είναι σε εξέλιξη.
Εμείς ως μέλος του κινήματος πρέπει πέραν της άμυνας στην εκάστοτε συστημική επίθεση να αντεπιτεθούμε αναπτύσσοντας την συνείδηση της σπουδαιότητας των θεσμικών ζητημάτων.
Για την Συνταγματική Αναθεώρηση που αποφάσισε η ΝΔ του Μητσοτάκη.
Προτείνονται αλλαγές σε 30 άρθρα.
Προφανώς επείγονται να καλύψουν εαυτούς από την καταπάτηση του ισχύοντος Συντάγματος για τα μη κρατικά ΑΕΙ (που ρητά απαγορεύονται) και αν ο συσχετισμός τους ευνοήσει θα το τροποποιήσουν επί το ολιγαρχικότερο.
Πιστεύω είναι σημαντικό να εκδηλώσουμε πολιτικές πρωτοβουλίες εν όψει της αναθεώρησης αυτής.
Χαρακτηριστική είναι και η πρόβλεψη στην τελευταία αναθεώρηση (με τον ν. 4555/18) ο οποίος είναι σε ισχύ και ο οποίος προβλέπει την δυνατότητα διενέργειας τοπ. Δημοψηφισμάτων, δεσμευτικών, σε επίπεδο Περιφέρειας ή Δήμου, είτε από την πλειοψηφία του δημ.Συμβουλίου είτε από το 10% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων.
Θα γνωρίζετε ότι οι Θεσσαλονικείς συγκέντρωσαν 23.000 υπογραφές (άνω του 10%)
για διενέργεια δημ/τος για την τύχη της ΔΕΘ.
Το δημ.Συμβούλιο της Θεσ/νίκης τις απέρριψε με προσχηματικούς λόγους.
Η δε Κυβέρνηση βλέποντας την λαική δυναμική που μπορούσε να αναπτυχθεί κινείται να νομοθετήσει για την απόδοση του δικαιώματος αυτού μόνον στα δημ.Συμβούλια και να το αφαιρέσει από τους πολίτες.
Κι εδώ υπάρχει έδαφος για πολιτικές πρωτοβουλίες από μεριάς μας.
Λίγα λόγια για τους ΦΤΔ
Είμαστε μία ομάδα που συγκροτήθηκε το καλοκαίρι του 2023 με πρόθεση την ανάπτυξη τεκμηρίωσης και θέσεων για τις θεσμικές αλλαγές που χρειαζόμαστε, στην κατεύθυνση της Δημοκρατίας και της λαικής πρωτοβουλίας.
Στην ομάδα συμμετέχουν μέλη της «Πρωτοβουλίας για Ριζική Συνταγματική αλλαγή» και της ομάδας «Δημοκρατία & Δημοψήφισμα» με αξιόλογο έργο.
Μέλη της ομάδας μας συνέταξαν έναν «Οδηγό Τοπικών Δημοψηφισμάτων» (σύμφωνα με τον ν.4555) για να βοηθήσουν συλλογικότητες που θα ήθελαν τυχόν να επιδιώξουν τοπ.Δημοψήφισμα.
Συγκεντρώθηκαν τρόποι και μέθοδοι ελέγχου των πολιτικών αποφάσεων που ισχύουν σε άλλες χώρες.
Ομοίως διερευνήθηκαν τρόποι αξιολόγησης και ελέγχου των δικαστών από τους πολίτες που ισχύουν αλλού. Περισσότερα γι αυτά στα άρθρα του site μας ftd.gr
Ποια νομίζουμε ότι πρέπει να είναι τα θεσμικά προτάγματα του Πολιτικού Υποκειμένου που θέλουμε και του Λαϊκού Κινήματος:
- Πρέπει να σπάσει η ραχοκοκαλιά της νομικής ασπίδας προστασίας των πολιτικών:
Ήτοι κατάργηση της Υπουργικής και της Βουλευτικής ασυλίας.
- Πρέπει να διαρραγεί ο δεσμός και ο έλεγχος της Δικαιοσύνης από την Κυβέρνηση:
Κατάργηση του διορισμού των ανωτάτων Δικαστών από το Υπ.Συμβούλιο.
Λαικός έλεγχος των Δικαστών. Ενίσχυση του θεσμού των ενόρκων.
- Πρέπει να σπάσει ο αποκλεισμός των πολιτών από τις πολ.αποφάσεις:
Δημοψηφίσματα πρωτοβουλίας πολιτών.
Τα παραπάνω πρέπει να επιδιωχθούν ως σύνολο κι όχι αποσπασματικά, αν θέλουμε να αλλάξει η πολιτική ισορροπία.
Για να βγει η πατρίδα μας από την Υπαρξιακή της παγίδα θα πρέπει όλοι να βάλουμε πλάτη και να αναλάβουμε περισσότερες υποχρεώσεις έναντι περισσότερων πολιτικών δικαιωμάτων.
2 λόγια για τους εισηγητές μας:
Ο Χρ.Λυντέρης είναι δικηγόρος παρ Αρείω πάγω, διδάκτωρ Νομικής Αθηνών και ιδρυτικό μέλος της «Πρωτοβουλίας για Ριζική Συνταγματική αλλαγή»
Ο Διον. Αλεξόπουλος είναι καθηγητής Φυσικός με εξίσου μακρά ενασχόληση με το θέμα, με την ομάδα «Δημοκρατία & Δημοψήφισμα» και λάτρης του Ελβετικού μοντέλου.
